bulterier jako pierwszy pies w domu

[moni-alb]

Słyszy się nieraz opinie, że bulterier jest psem dla doświadczonych hodowców. Czy rzeczywiście ktoś, kto nie posiadał psa raczej nie powinien zaczynać od bulka? Od wielu lat zdobywam wiedzę teoretyczną, czytam, co się da, zbieram informacje o rasie. Czy na forum są osoby, które "zaczęły od bulteriera"?

[ediiiii]

tak, ja zaczęłam od bulteriera pomimo tego, że mało miałam wiedzy przed...

dopiero teraz się uczę i dopiero teraz wiem co to zanczy

Mimo faktu, że mam psa z problemami - a dodam, że to sunia z pseudohodowli - wiem, że rasy nie zmienię.
Drugi będzie już z wiadomym pochodzeniem, choć i mimo tego nie wiadomo jaki będzie..

Tak czy siak już tylko BULL...

[aga]

Ja miałam wcześniej psy, kundelki i powiem tak bull mnie zaskoczył pod wieloma względami. Inne psy były na każde moje skinienie, czekały na najmniejszą pieszczotę, były karne i posłuszne. Lora hmmm jak to określić - wariatka, słucha poleceń jak jej się podoba i jak widzi w tym sens (no bo po co ma przychodzić na wezwanie jak to tylko takie moje widzimisię np teraz śpi jak bym ją zawołała to tylko otworzy oko "zapyta" o co chodzi? ) ale tylko w domu bo na spacerach pięknie chodzi przy nodze i pięknie reaguje na słowo STÓJ. Nie wiem jakim cudem czuje jak mi smutno i mam doła, wtedy kładzie się koło mnie i przytula mordę, jak jestem zła to ona robi mi na złość i przeważnie coś pogryzie albo upapra się w błocie jak prosiak.
Lora jest z hodowli. Bulle to psy z charakterem i za to kocham tą rasę. Tak jak pisze ediiiii jak dla mnie tylko BULL i już tak zostanie
cudowny charakter ale dla wytrwałych i lubiących bałagan w domu i mocne mięśnie jak zobaczy kota stanowczość PRZEDE WSZYSTKIM!!

[Żmija]

moim zdaniem nadaje się na pierwszego psa, oczywiście nie każdy egzemplarz

[Edyta Nowacka]

kazdy pies nadaje sie na pierwszego psa. byleby dla mądrego właściciela. Jak ta zasada jest spełniona to nie ma sie czym martwić

tak naprawde to wkurza mnie zawsze to pytanie, a pojawia sie ono od czasu do czasu- czy bull sie nadaje na pierwszego psa?. Wszak to pies Jak sie o specyfice rasy wie duzo to o co sie kłopotac? To tylko my wlasciciele bullkow- zakochani w nich na amen - piejemy peany i gadamy jakie to one specyficzne, dla kogos innego to bylby onek albo biszkopt albo pjudel Bedziesz miala bullka tez tak bedziesz gadac. Ja problemow z wychowaniem i zyciem "z" moimi do tej pory trzema sztukami bullasa nie mialam
Jest forum, jestesmy razem zeby sobie pomagac to jest na pewno latwiej odchowac sobie fajnie kluska I dobrze go wybrac tez, bo to wazne
Pozdrawiamy

[Maciek-Goblin]

Ja też myślę ze się nadaje na pierwszego psa pod warunkiem że właściciel na sporo oleju w głowie,czas i cierpliwość

[Mortiis]

Pewnie żę nadaje się na pierwszego psa, mieliśmy juz psaiki rózne w domu ale to wcale nie daje nam jakiegoś doświadczenia w prowadzeniu bulla ponieważ uczymy się razem z Befi jak żyć ze sobą najlepiej jak się da i tutaj nie ma znaczenia czy miało się już wczesniej jakiegoś psa z bullem człowiek uczy się wszytskiego od nowa wiem że napewno nasz wybór nie padł by na inną rase od teraz na zawsze będzie tylko bull
najważniejsze jest oczywiście zdrowy rozsądek właściciela bo bez tego nawet z jamnikiem można mieć problemy wychowawcze

[moni-alb]

Dzięki za słowa otuchy. Już teraz widzę, że forum to wspaniała rzecz. Czuję, że mam przyjaciół zawsze służących pomocą i ... nic już nie straszne.

[logo]

my mamy pierwszego psa w zyciu, jako dzieci nie mielismy psa i wzielismy bulla.ani chwili nie zalowalismy ze to bull bo jest kochany, czasem gluchy i slepy jak cos bardzo interesujacego jest obok, czesto uparty jak osiol ale jak przychodzi i wtula sie ta swoja mordka to o wszytkich ale ...zapominamy

[bulterierka]

wszedzie pisza ze bulterier nie nadaje sie sie na pierwszego psa a guzik warte te słowa!Wystarczy być dobrym właścicielem

[Gatita]

pewnie ,ze bulek moze byc pierwszym psem, dobrze pogadac z hodowca tak,.aby pomogl dobrac odpowiedniego szczeniaka

[Mortiis]

[wolna.partyzantka]

Nie napiszę jako właścicielka bulika, bo nią nie jestem, ale jako ktoś, to miał kontakt z Psimi Osobowościami. Generalnie: rasa rasą - wszystko zależy od tego, na jakiego typa się trafi Mój pierwszy pies był schroniskową bidą - zwyczajny kundel. Jasne, na pierwszy rzut oka.. Koci charakter, dziki upór, własne zdanie. Hierarchia w stadzie itp. jej nie dotyczyły (J.Fishera znałam na pamięć . Daliśmy radę, ale wymagało to wiele wysiłku, nauki i .. tolerancji. Ale prawdziwą szkołę życia dostałam od ostatniej psicy - też schroniskowej bidzie, w typie tosa. Od tosa różnił ją potworny temperament, co z bardzo przykrymi doświadczeniami u pierwszego "właściciela" (właściwie to powinnam tu wstawić niecenzuralne słowo na "s") dało mieszankę wybuchową. Nie wszystko dało się "naprawić", ale mogła w miarę normalnie funkcjonować wśród ludzi i psów.
Wiem jedno - psy takie jak bule czy tosy - czyli gł. bojowe - muszą trafiać do odpowiednich ludzi. Odpowiedzialnych - to oczywiste, ale silnych psychicznie. Nie chodzi mi tu o tzw. "twardą rękę", ale o opanowanie, spokój, rozwagę. Nie ma nic gorszego niż taki pies w rekach histeryka lub zakompleksionego idioty. Jestem za tym, aby przed kupnem takiego psa zrobić sobie rachunek sumienia, spojrzeć na siebie krytycznie. Jeśli tego nie zrobimy, to i tak wszytko później z nas wyjdzie - tylko że wtedy może być za późno.

[aga]

U mnie jest to dziwne że z psami czy ogólnie zwierzętami wszelakiego rodzaju potrafię się "dagadać" a kurczę z ludźmi nie bardzo

też miałam psiaki ze schroniaska, jedna była tak wystraszona że jak wlazła w jakiś kąt to nie chciała wyjść tylko gryzła, po 2ch tygodniach łasiła się jak szczeniak a po kilku miesiącach nauczyła się podstawowych komend i broniła posesji (to miała za zadanie) - super psiak!
Ktoś wyrzucił 5 szczeniaków w worku na autostradzie ona jako ostatnia trafiła do mnie w wieku 6 miesięcy, teraz ma się super i ma fajnych właścicieli
Życzę Ci szybko bull bulla - świetne psiakochy

[wolna.partyzantka]

Aga, napiszę coś, za co niektórzy może spaliliby mnie na stosie, ale trudno: mam doświadczenie w pracy z tzw. trudną młodzieżą i - kurcze, no zabijcie mnie za to, ale - widzę pewne podobieństwa do pracy z psami "po przejściach". Działają pewne podobne mechanizmy (boję się - jestem agresywny, nie ufam ci - jestem arogancki lub wycofany, zawiodłeś mnie - nie gadam z tobą, ale czekam, aż będę mógł ci zaufać, bo tego potrzebuję..). Zauważyłam to już dawno temu i nie wiem, czy fakt ten źle świadczy o ludziach (lub o mnie), czy dobrze o psach..? Podobno Fisher zaczyna odchodzić od głoszonych przez siebie teorii - i przestaję mu się dziwić