Bulterier Forum

Zauważyłam u Młodej, że potrafi się przestraszyć szczekającego psa, w sumie to samego szczekania, nawet gdy wydającego te dźwięki nie widać w okolicy. Nie jest to panika, ale Mała robi mi się niepewna na chwilę. I tu mam pytanie jak ją odwrażliwić . Karmić w takich sytuacjach Tylko nie wiem, czy to przez Małą nie będzie odbierane jako nagradzanie tej niepewności Proszę o rady .

Ogólnie z psami uwielbia się bawić i nawet gdy ma osobnika przed sobą który burknie to nie robi to na niej wrażenia, nadal zachęca do zabawy. Problemem jest szczekanie z oddali gdy psa nie widać.

ja dawalam do zucia penisa wolowego. np przy odglosach z dojo jak chlopaki sie bili siedzialam z jozikiem i pozwalam mu uciekac jak chcial a jak wracal dostawal do zucia zwacze albo penisa. Jozik tez byl niepewny, tez reagowal w ten sposob. minelo mu jesli to nie jest strach czyli uciekanie np to jest to wg mnie normalne. uczy sie dziewczyna

wystarczy ze bedziesz w tym momencie do niej mowic, zwracac jej uwage, karmic po jakims czasie przywyknie

No to będziemy się tuczyć słysząc osiedlowe szczekacze

ja rozpraszalam zarciem do dzis musze bo jezyk ma sklonnosci do bulgotania ktorego nie lubie wiec tuczę tez

Autorka oczywiście przeczytała obowiązkowy blog Żmiji o Fi

Szkoda, że Żmija nie pisze na bieżąco o wychowywaniu rudej.

Autorka czytała i blog Żmii i Zofii Mrzewińskiej zanim jeszcze klusek do domu trafił . No ale wyparowało mi z głowy to i tamto, a faktycznie jak teraz zajrzałam jeszcze raz do blogu o Fi to jest tam mniej więcej o tym, o co pytam . Poprawiłam się i przerobiłam lekturę obowiązkową na nowo

Grzes, Żmija wroci do pisania, koże nawet w innej formie. Tylko Żmija mało czasu ma. Ruda tez na razie boi se rożnych rzeczy- no ale ja ją wzięłam niedawno bardzo i ma spore braki socjalizacyjne. Na szczekanie, którego źródła nie zna, reaguje tak samo, tym bardziej, ze ona jest bardzo uległa. Nie do przesady, ale uległa jest. I u nas sposób jest jeden- ruda ufa mi bardzo i zdaje się zupełnie na mnie, więc pracuję z nią troszkę na skróty. Nie chcąc tracić jej "żulowatości" po prostu daję mocne przywództwo, wolam i chwalę- ale dla niej pochwala i calusy to wielka nagroda. Najtrudniejszą dla niej sytuacją jest ulica Puławska w godzainach szczytu- ale tam dla psow jest rzeczywiście nienajłatwiej- w zwiazku z czym łazimy tam non stop- często przebiegamy tamtaędy, albo zabieram ją na spacer z całym stadem, wtedy czuje się pewniejsza. I w ogóle wykorzystuję naśladownictwo do jej nauki. Kiedy wkładam ją w niefajne sytuacje, robię to kilka razy z Fi, ktora ogolnie ma postawę "kita do góry i taranem przez świat".

Rayka zrobiła już kolosalne postępy i zdecydowanie jest to pies jednego Pana, a raczej Pani Z innymi osobami czuje się mniej pewna niż ze mną. Aby sobie poznawała świat i oswajała go staram się ją prowadzić jak najwięcej luzem- w zasadzie tylko w środku dnia używam smyczy, żeby dojść do parku, wczesnie razno i w nocy smyczy nie używamy wcale. na tym etapie dabam o to, żeby nie wytworzyc w niej agresji smyczowej. Poza tym Rayka jest cudna, wspaniała, kochana- wszyscy ją kochamy, nawet Pirat się do niej przekonuje i zaczyna się z nią bawić

Mając miękko-uległego psa trzeba pracowac o wiele delikatniej. ja z perspektywy czasu wiem już, że nie zawsze typowe odwrażliwianie się sprawdza . u Rayki by się nie sparwdziło, na Raykę działają bardziej tradycyjne metody- ona zdaje się na mnie, czy coś jest wartego uwagi, czy nie. I chciałabym, żeby tak zostało.

Nie wiem czy to dobry sposób ale u mnie podziałało (chociaż szczerze mówiąc do bojaźliwych nigdy nie należała) . Jak Lora była mała i czegoś się wystraszyła to po prostu nie zwracałam na nią uwagi, tak jakby nic się nie stało. Jak widziała że ja nie reaguję i jestem spokojna to ona też. Myślę że podawanie przysmaków to nie najlepszy pomysł.

Np do weterynarza moja chodziła z przyjemnością aż do czasu dość brutalnego zabiegu. Potem dostała przysmak, następnym razem też i nawet przy szczepieniu a teraz jest tak że na siłę panikuje żeby coś dobrego dostać jak tylko wyjdziemy za drzwi to skacze do mojej torebki, wącha i szuka tego czegoś dobrego. A co dziwne ja osobiście czasem robię jej zastrzyki (np jak zraniła łapę weta wtedy nie było i zapytał czy sama dam radę podać antybiotyk) to stała jak ciołek i nawet się nie oglądnęła jak ją ukłułam