Witam ;)

[SisiKLIKA]

Piszesz, że w tygodniu się uczysz a w week pracujesz. Czy jesteś pewien, że będziesz miał wystarczającą ilośc czasu dla szczenięcia? Co do alergii to niestety u bulli jest to problem można by rzec powszechny, więc jest duże prawdopodobieństwo, że i Twojego przyszłego smyka też to czeka. No i Bull nie jest psem tanim w utrzymaniu.

[Natalia]

<QUOTE author="Klingos"><s>

</s><QUOTE author="Natalia"><s>

</s>E tam Nie szukaj wśród psów wedle ich wad. Szukaj takiego który najbardziej ujmie twe serducho.

</QUOTE>
A zarzucisz kredytem jak już takiego znajdę?

</QUOTE>
yyyyy...mowy nie ma?
Jak laik do laika, ja Cię nie mam zamiaru absolutnie zniechęcać. Chwała Ci za to że nie pójdziesz do pseudo hodowli i nie kupisz psa w typie. Psy z rozmnażalni są bardziej podatne na choróbska niż psy rodowodowe z tej prostej przyczyny, że nikt nie bada ani przodków szczeniaków ani samych szczeniaków. A leczenie kosztuje.
Ale...
Ale Bullteriery to psy które mają skłonności alergiczne i jest duża szansa, że Twój pupil będzie miał problemy ze skórą. Musisz się z tym liczyć

Bulla nie nakarmisz resztkami z obiadu. Musi mieć porządne żarcie, mięsko, nabiał, owocki i warzywka, witaminki etc. Jego dieta musi być przemyślana a co za tym idzie czasochłonna i kosztowna.
Pomijam już fakt że jeżeli zostawisz go samemu sobie i nie będziesz go odpowiednio wychowywał będzie Ci permanentnie rozwalał Twoje ukochane prywatne rzeczy i narazi Cię na koszta. Piszę z własnego i nie tylko doświadczenia
Więc może zrób rachunek sumienia i przemyśl decyzję jeszcze raz.
Piszę Ci jako właścicielka Bulteriera który ma 9 miesięcy, duuuużo nauki przed nami, alergie są na porządku dziennym, fochy ma jak baba w ciąży ale to są uroki życia z Bullem.

[Klingos]

<QUOTE author="SisiKLIKA"><s>

</s>Piszesz, że w tygodniu się uczysz a w week pracujesz. Czy jesteś pewien, że będziesz miał wystarczającą ilośc czasu dla szczenięcia? Co do alergii to niestety u bulli jest to problem można by rzec powszechny, więc jest duże prawdopodobieństwo, że i Twojego przyszłego smyka też to czeka. No i Bull nie jest psem tanim w utrzymaniu.

</QUOTE>
Czas będzie, kilku godzinne spacery x razy w ciągu dnia, a nawet nocy jeśli trzeba będzie, także problemu z tym nie ma.
<QUOTE author="Natalia"><s>

</s>
yyyyy...mowy nie ma?
Jak laik do laika, ja Cię nie mam zamiaru absolutnie zniechęcać. Chwała Ci za to że nie pójdziesz do pseudo hodowli i nie kupisz psa w typie. Psy z rozmnażalni są bardziej podatne na choróbska niż psy rodowodowe z tej prostej przyczyny, że nikt nie bada ani przodków szczeniaków ani samych szczeniaków. A leczenie kosztuje.
Ale...
Ale Bullteriery to psy które mają skłonności alergiczne i jest duża szansa, że Twój pupil będzie miał problemy ze skórą. Musisz się z tym liczyć

Bulla nie nakarmisz resztkami z obiadu. Musi mieć porządne żarcie, mięsko, nabiał, owocki i warzywka, witaminki etc. Jego dieta musi być przemyślana a co za tym idzie czasochłonna i kosztowna.
Pomijam już fakt że jeżeli zostawisz go samemu sobie i nie będziesz go odpowiednio wychowywał będzie Ci permanentnie rozwalał Twoje ukochane prywatne rzeczy i narazi Cię na koszta. Piszę z własnego i nie tylko doświadczenia
Więc może zrób rachunek sumienia i przemyśl decyzję jeszcze raz.
Piszę Ci jako właścicielka Bulteriera który ma 9 miesięcy, duuuużo nauki przed nami, alergie są na porządku dziennym, fochy ma jak baba w ciąży ale to są uroki życia z Bullem.

</QUOTE>
Sam jestem alergikiem, tak nawiązując do tego tematu
Co do diety/jedzenia - oczywiście zdaję sobie z tego sprawę i mam tego PEŁNĄ świadomość, naprawdę.
Sam nigdy nie będzie zostawiany, przenigdy. A koszta jak wszędzie - są wliczone, że tak brzydko powiem 'w grę'.
Rachunek sumienia robiłem wielokrotnie, nie przespałem także wiele nocy, naprawdę ;>

[megisiwka]

Witaj

i POWODZENIA

[swinka]

Hej! Powodzenia w poszukiwaniach życzę Ja też pracuję oraz studiuję i doskonale daję sobie radę z wychowaniem mojej sucz Nie mogę powiedzieć, że to łatwa sprawa, ale wyzwania dają kopa do działania HAHHHAAA

[Złośnica]

A ja myślę, że przesadzacie

Większość z nas pracuje/uczy się i jakoś mamy psy, dało się je wychować i i są szczęśliwe.

Kwestia jedzenia też nie jest czasochłonna i kosztowna jak niektórzy sugerują.

Jak posiedzisz troszkę w temacie, poznasz ludzi - hodowców i właścicieli- to bez problemu znajdziesz psa na miarę swoich oczekiwań niekoniecznie za wygórowaną cenę i niekoniecznie wadliwego.

W Rybniku mieszkają właściciele forumowej Dulki, córki Lugerka, mieli niedawno szczeniaczki. Umów się z nimi na spacer, pogadaj.

Koniecznie dalej jeździj na wystawy, spotkasz tam wielu forumowiczów i dowiesz się wielu rzeczy.

Jak Ci się chce to wpadnij na jakiś "forumowy" spacer, grupy ze Śląska czy z Południa organizują się raz na jakiś czas.

[oliwka]

Ja też uważam,że to przesada i demonizowanie.Zanim kupiłam pierwszą bulkę to myślałam,że to jakiś pies z kosmosu i dopiero da mi popalić.A okazało się ze to normalny pies prosty w obsłudze dla kogoś kto ma pojęcie o psach.A jak chodzi o koszty to jeżeli ktoś uważa,że koszty utrzymania i ewentualnego leczenia bula są duże niech sobie sprawi molosa w rozmiarze XL,i dopiero zobaczy.

I bule niby takie uparte,w tej dziedzinie np. tybetanowi do pięt nie dorastają.

Nie wszystkie niszczą,moja starsza suka np. siedzi w domu sama z emerytką i nie ma zapędów do destrukcji,a młodsza już też powoli zaczyna używać szarych komórek.

I większośc ludzi musi pogodzić pracę z wychowaniem psa tak jak z wychowaniem dziecka,tyle ze psy na szczęscie szybko dorośleją.

Jak ktoś powaznie podchodzi do sprawy to spokojnie sobie poradzi z bulem pracą i nauką,tym bardziej jeżeli nie mieszka sam.

[Gatita1]

pewnie, ze tak, dziewczyny maja racje, jak ktos powaznie podchodzi do sprawy to powinno byc ok! ja tez pierwszego psa kupilam jak bylam w twoim wieku, i do teraz jest najlepiej wychowanym psem w moim domu tez chodzilam do szkoly i pracowalam, i jakos dalo sie to wszystko pogodzic, powodzenia w szukaniu szczyla!

[Natalia]

Nie wszystkie niszczą,moja starsza suka np. siedzi w domu sama z emerytką i nie ma zapędów do destrukcji,a młodsza już też powoli zaczyna używać szarych komórek.

Bez sensu, wiadomo, że każdy pies jest inny.

.A jak chodzi o koszty to jeżeli ktoś uważa,że koszty utrzymania i ewentualnego leczenia bula są duże niech sobie sprawi molosa w rozmiarze XL,i dopiero zobaczy.

No ale tu chyba nie o molosach mowa? Biorąc pod uwagę koszty leczenia to nie czarujmy się. Nie da się ich zaliczyć do najmniejszych ale nikt nie pisze że prowadzą do bankructwa

[Anita]

Ja miałam pierwszego bulteriera w wieku 19 lat i nie powtórzyłabym tego.

Mieszkałam sama, pracowałam długo, a szczeniak siedział sam i z nudów niszczył wszystko.

Trudno mi było go wychowywać jak wracałam padnięta i wkurzona.

Brakowało mi cierpliwości i wiedzy.

Nie neguje posiadania psa w tak mołodym wieku ale trzeba mieć kogos do pomocy więc warto sie upewnić czy rodzina ma ochotę aktywnie zająć sie naszym psem i uczestniczyć w kosztach.

[Klingos]

<QUOTE author="Anita"><s>

</s>Ja miałam pierwszego bulteriera w wieku 19 lat i nie powtórzyłabym tego.
Mieszkałam sama, pracowałam długo, a szczeniak siedział sam i z nudów niszczył wszystko.
Trudno mi było go wychowywać jak wracałam padnięta i wkurzona.
Brakowało mi cierpliwości i wiedzy.
Nie neguje posiadania psa w tak mołodym wieku ale trzeba mieć kogos do pomocy więc warto sie upewnić czy rodzina ma ochotę aktywnie zająć sie naszym psem i uczestniczyć w kosztach.

</QUOTE>
Po 1. Nie mieszkam sam, mam młodszą siostrę i rodziców.
Po 2. Nie uczę długo, maksymalnie nie ma mnie 6h w domu.
Po 3. Najpierw nauka, potem zabawa. (metafora wiedzy, potem nabycia psa). Bullkami interesuję się już ok. 3 lat, lecz nigdy wcześniej nie miałem możliwości zakupienia jakiegokolwiek. Dopiero teraz otworzył się 'sezam'.
Po 4. Koszty ponosiłbym sam, nie lubię obarczać kogoś moimi 'problemami'.

[Szajba]

Witam!

Poradzisz sobie, przecież nie każdy właściciel psa rzuca pracę i szkołę, by siedzieć z psem całymi dniami ;]

A co do kosztów leczenia itp, to tyczy się każdego psa, każdej rasy w każdym wieku. Świadomy człowiek (a wygląda na to, że jesteś takim), zdaje sobie z tego sprawę, że pies to koszta często nieprzewidziane.

I to fakt, w hodowlach bywają psy oddawane na kanapę nie tylko ze względu na wady. Możesz też co miesiąc odkładać jakąś sumę pieniędzy i pozwolić sobie na psa po normalnych kosztach, zakup odbędzie się wtedy później, ale poszukiwania psa z wadami po Twoich oczekiwanych kosztach może też wiele potrwać. Może w między czasie pojawi się też odpowiedni dla Ciebie pies do adopcji? Na pewno życzę cierpliwości i bardzo mnie to cieszy, że jesteś młodą osobą, która podchodzi do sprawy kupna psa z takim rozsądkiem! Ja też jestem młoda i hodowca miał wątpliwości, czy na pewno jestem wystarczająco odpowiedzialna. Powiem tak, bywają debile i ignoranci w wieku dużo dojrzalszym.

Pozdrawiam!

[MKK]

Hej , my też życzymy powodzenia .

Tak jak pisali przedmówcy, można znaleźć pieska bez wad, ale nie będącego szychą wystawową.

Jeśli nadal chcesz psika z wadami to też chwała Ci za to, bo mało jest na nie chętnych .

Nasza Elzia tez musi siedzieć sama póki nie wrócimy z pracy. Dla Ciebie samego jedynego to mógłby być wielki obowiązek, ale jak rodzinka pomoże to bezsprzecznie bomba