Bulterier Forum

Witam.
Potrzebuje rady. Mój psiak sypia z synem ,który ma 10 lat. Wczoraj kłapnał go w nos az krew sie polała. Zawsze spali razem i nie było kłopotu, a tu wczoraj przykra niespodzianka. Pies zawsze ładuje mu sie na poduszke ,chodz ze mna jak lezy lezy u nóg. Zawsze spali jak 2 dzieciaki z tym ze pies rozwalał sie a syn w kacie ,wygladało to smiesznie ale było ok. Wczoraj spali i pies sie rozwalił wiec ten chciał go przesunac pies bez zastanowienia zaatakował ,dobrze ze kłapnał koncówka zebów bo nie chce myslec co by było. W konsekwencji z nosa leciała krew a pies jak gdyby nic poszedł spac w nogi.Czy to koniec ich sypiania razem? Czy nie pozwalac psu na spanie z dzieckiem? Chciałam psa zamknac w klatce ale syn płakał i nie pozwolił zabrac psa ,ale siedziałam dosc długo i zagladałam czy nic sie nie dzieje. Jak mam zareagowac? Pies ogólnie jest dominujący .Dzisiaj rano chciłam zobaczyc czy to sie powtórzy.Połozyłam sie do łózka syna ,pies wskoczył i kłapnał,Ja pacłam go w pysk i zwaliłam z łózka ,czy mi sie wydaje czy jemu łózko syna pomyliło sie z klatka i uwaza ze to jego miejsce. Miałam 12 lat pitbullke ,nigdy w zyciu nie zdazyło się zeby kłapła dziecko nawet jak dzieci przesadzały ,poprostu uciekała aby miec spokój.To zachowanie mi sie nie podaba ale chciałabym to madrze rozegrac,bo w domu zrobiło się nieprzyjemnie i sadze ze jak to sie powtórzy bede miała kłopot aby dalej był w domu.Nie chciałabym aby doszło do nieszczęscia ,bo wiemy jakie zebiska pies ma,dziwi mnie ze zrobił to dziecku ,czy to znaczy ze jest głupim psem .No ludzie poradzcie cos ,bo już sama nie wiem co robic.

Wiesz co? Nie rozumiem Cię trochę. Wcześniej już pisałaś o podobnym problemie i JonSnow poradził Ci udanie się do specjalisty.
Pisałaś, że nie dopuszczasz do sytuacji żeby dziecko zostawało same z psem a teraz piszesz, że razem śpią. Dziwne.

Moim zdaniem pies zdominował dziecko. I tyle.
Najwłaściwszym rozwiązaniem jak dla mnie, byłoby kupienie psu klatki i uczenie, że śpi się w klatce.
Chyba że klatkę masz viewtopic.php?f=9&t=4478

Powinnaś pomyśleć o dobrym specjaliście. Najłatwiejszym sposobem zażegnania problemu jest pozbycie się psa ale i najgorszym.
Mam tylko nadzieję, że nie skończy na ulicy...

Tak ,mam klatke . Ale syn od smierci suki ,chciał z nim spac bo brakowało mu psa.Jak by miał wylądowac na ulicy to dawno już by był za tęczowym mostem a nie na niej.Posty pisze co jakis czas. Nie co tydzień. Specjalista go widział ,nie powiem co powiedział,bo juz to pisałam w innym wątku. Ale miłe nie było.No chyba nie jest przestepstwem ,ze chce aby pies był domownikiem a nie zwierzem w klatce.Pierwszy raz spotykam się aby cały czas trzeba było psa pilowac ,zeby co chwila kogoś lub czegoś nie chciał zdominowac przeciez to jakiś obłęd ,on ma byc psem domowym a nie bydłem urzytkowym,któremu daje sie jeśc ,daje wybieg ,sprzata a pozniej w łeb.Czyli co dziecko musi zdominowac teraz psa,czyli zero spania,miziania i przytulania?Piszac to chodzi mi o odpowiedz osób które sie z tym spotkały i rozwiazały problem..... pleas ,mnie sie nie chce dyskutowac chce konkrety i do dzieła.

Myślę że pies musi poznać miejsce w stadzie. Jeżeli pozwalasz mu ze sobą sypiać to tragedia wisi na włosku bo zaczynasz stawiać go na równi ze sobą. Dla dzieci są pluszaki one przynajmniej nie gryzą. Norma że przyjdzie okres kiedy to pies poczuje wyższość nad wami i to on będzie decydował kto dostanie jeść po nim. Na razie ustawił syna w szeregu. Powinnaś zareagować i to drastycznie.

ok.rozumiem ,Dzięki śliczne

jestes ze Szczecina, tak? 'pod nosem' masz jednego z najlepszych behawiorystow zajmujacych sie bullami - JonSnowa. moze zamiast pisac na forum, umow sie na spotkanie?

W mojej opinii jeśli psina jest dominująca to nie można dopuścić do sytuacji kiedy piesio poczuje się kimś więcej niż pieskiem. Pytasz czy nie pozwalać ( w tym konkretnym przypadku) na sypianie dziecka z psem w jednym łóżku, w mojej opinii należy zlikwidować tę zażyłość. Dziecko w łóżku, pies za zamkniętymi do pokoju dziecka drzwiami.

Sama sie o to prosilas kupujac bull kundla , wcale nie jest mi Ciebie szkoda .
Jak twoj pies w koncu dotkliwie pogryzie dzieciaka ucierpi na tym niestety cala rasa ...

Tosca ..jak Cię lubie, tak Cię walne:)
Rozwin temat ...jestem ciekawa, bo moja córka spała w łóżku z naszym bullem nr 1. było róznie, ale jej agresja napewno nie wpłyneła na całą rasę

Przyznaję się, że się nieco załamałem tyloma wypowiedziami dotyczącymi 'dominacji'. Wygląda na to, że czas, który poświęciłem na tym forum na odesłanie tej teorii do lamusa, na pisanie artykułów i uświadamienie okazał się czasem straconym. To chyba przez samozwańcze teorie Cezara Milana na NG TV. Rzeczywiście cofnął on ogólną wiedzę o psach o 20 lat, jak mówią specjaliści w USA [to wniosek nie tylko z tego forum].

Wracając do meritum - rzadko przypisuję problematyczne zachowanie do jakiejś kategorii, dla zachowań agresywnych dotyczących szeroko nazwanej agresji domowej (zwanej najczęściej tfu, tfu 'dominacyjną')[czyli agresji do domowników lub mającej miejsce w domu wobec osób znanych] robię jeden z wyjątków. Pilnowanie jakiegoś zasobu, w tym przypadku łóżka to jeden z objawów tejże agresji. Ale ta klasyfikacja nie powoduje, iż jej przyczyną jest od razu dominacja (stąd te tfu, tfu przy nazwie 'dominacyjna'). Psy mają swoje emocje, braki socjalizacyjne, niestabilne środowisko, niespełniane potrzeby, miewają zaburzenia w gospodarce neuroprzekaźników, wynikające np. z wad wrodzonych albo z niewłaściwej diety. Do tego niektóre z nich śpiąc potrafią przejść w tzw. tryb pierwotny reagowania (co znów jest związane z neuroprzekaźnikami) i stąd dziwne reakcje podczas niespodziewanego budzenia podczas snu. Oczywiście mogą też istnieć psy, u których rzeczywiście zaburzenia hierarchiczne są przyczyną takich zachowań (np. mocne psychicznie psy z silnym instynktem stróżująco obronnym prowadzone przez 'miękkiego' i niekonsekwentnego przewodnika). Wrzucanie wszystkiego do jednego wora dominacji to poważny błąd, to uproszczenie wynikające z niewiedzy (tak jest wygodniej), niestety często niosące przykre konsekwencje dla psa (będziemy stosować przemoc, to go zdominujemy i sprawa rozwiązana). Pies z reguły nie może też ustawić się niżej w hierarchii od dziecka, bo niby jak 60 kg pewny siebie rotek ma być zdominowanym przez dziecko? Psy nie są ludźmi i nie są też wilkami.

Co robić w takim przypadku? Trzeba dopasować postępowanie do źródeł problemu (i do rodziny też). Ogólnie (podkreślam: w sytuacji, kiedy pies ugryzł w łóżku w sposób opisany w pierwszym poście): pies śpiący w łóżku dziecka? Nie, ale też izolowanie psa od dziecka, brak głaskania, etc - również nie, bo spowoduje jedynie pogłębienie problemu.

Zgadzam się z JonSnowem, we mnie wszytko się przewraca gdy słyszę wiecznie o teorii dominacji. Fischer pod koniec życia przyznał się że jego teoria nie ma racji bytu /polecam zgłębić ten temat bo wydawcy jego książek nie wspominają o tym, nie dziwne, bo nie wiem kto kupił by książkę gdzie w ps było by napisane że wprowadzanie jej w życia wg autora mija się z celem/. Po raz kolejny przytoczę: jeżeli wg teorii para alfa posiada wszelkie zasoby i przywileje , czyli np pierwsze jedzą i tylko one się rozmnażają. Wynikało by, przynajmniej dla mnie, że nie powinniśmy rozmnażać naszych pupili bo to wpływa na ich ocenę hierarchii w stadzie. To znaczy że każdy samiec bullterriera by nie zdominował właściciela powinien dostać łomot po kryciu? Nie wspomnę już o tym że to tzw bety pomagają w odchowie małych i idąc w tym kierunku hodowca nie powinien kiwnąć palce przy odchowie szczeniaków, bo stanie niżej w hierarchii od swojej suni. Nie mamy wilczaków czechosłowackich tylko bullterriery i nie były przez ostatnie stulecia krzyżowane z wilkami. A przecież rozród jest jednym z najważniejszych przywilejów dominującej pary. Co do życia w wilczym stadzie polecam obejrzeć program w tv, bez słuchania komentatora i na własne oczy zobaczyć kto je pierwszy, szczególnie gdy są szczeniaki. Szczerze wątpię by nasze psy były w głębi ducha 100% wilkami i ocena otaczającej ich rzeczywistości nie uległa zmianie przez stulecia życia przy człowieku. Tyle w temacie "dominacji" ode mnie.
Dochodzi tzw "nowoczesna teoria dominacji" czyli wspomniany przez JonSnowa C.Milana i dla mnie należało by tu też dodać J. Fennel. Nazywam ją "nowoczesną" bo psa się wg niej nie powinno się karcić /unikać bicia lub potrząsania za skórę na karku/. Dlaczego skutkuje wg mnie? Bo wreszcie człowiek jest konsekwentny, ma plan działania i się go trzyma. Zachowuje się w sposób przewidywalny, zawsze w danej sytuacji zachowuje się w ten sam sposób - jeszcze raz to powtórzę - konsekwencja. To jest dla mnie tajemnica programu Milana, książek Fennel czy tvn'owskiej szkoleniowiec odnoszącej takie "sukcesy" w zakresie szkolenia psów. Dodając dodając podstawy czyli: do tego ruch, zdrowe zainteresowanie psem, poświęcenie mu uwagi codziennie w 100% przez jakiś czas, wspólne zabawy, samoświadomość do czego została wyhodowana przez nas ludzi dana rasa. A może inaczej czy zaspokajamy potrzeby naszych czworonożnych przyjaciół, wczuwając się w to czego psom potrzeba? Myśląc, jako teoretycznie najwyżej w hierarchii ssak, czego im tak często im brak? Proste pytanie: jakie rozrywki zapewniasz swojemu psu? Czy on to rzeczywiście je lubi czy sprawiają one przyjemność nam ludziom? Czy mają chwilę wolności, swobodnego ruchu?

Wracając do tematu:dlaczego kłapie zębami /bo przyznam się że nie mam siły dzisiaj szukać wcześniejszych problemów z psem/ ? Bo może śpi i reaguję w ten sposób gdy ktoś go obudzi? Dla tych co nadal wierzą głęboko w teorię dominacji powiem że znam sukę która żyje w psio-ludzkim stadzie i wg psiej hierarchii jest na samym końcu a jak ją coś zbudzi, nawet dominujący samca alfa, potrafi strzelić zębami. Bo śpi, najnormalniej w świecie nie lubi gdy ktoś ją budzi, ludzie też tak mają. A może nie ma swojego kąta? A może on potrzebuje zainteresowania od swojej rodziny, wybiegania, zabawy? Ja tego nie wiem, nie widzę jak żyje na co dzień z tym psem. Internet jest skarbnicą wiedzy, na forach m.in. jest do pobrania wiele książek na temat psów i różnych metod układania. Wydaje mi się że warto usiąść, poświęcić na to parę wieczorów by przeanalizować różne, skrajne teorie by potem poszukać szkoleniowca- behawiorysty, przepytać go jakie metody proponuje i wybrać mądrze człowieka który dalej tym pokieruje. Nie czuć się alfą i omegą po przeczytaniu tych książek! Głęboko wierzę że przy zmianie nastawienia i pracy z psem pod okiem specjalisty dziecko z psem będzie mogło wspaniale się rozwijać, może już nigdy nie będą spać razem, ale może będą współgrać się na innych płaszczyznach wspólnego życia? To zależy już tylko do właściciela i rozsądnego poprowadzenia rodziny- zarówno tej psiej i ludzkiej. Myśleć, korzystać z tego że możemy analizować. Słuchać się mądrzejszych i co najważniejszym być konsekwentnym w obmyślonym planie działania. Szukać, poszukiwać, dokształcać się!


Przepraszam za błędy ale godzina późna a ja już jestem trochę zmęczona.

A ja sie przyznaje ze sie pomylilam i prosze mnie nie bic bo pomieszaly mi sie tematy ;P
I nie rozumiem tez dlaczego dostalam ostrzezenie widocznie Pan moderator mnie nie lubi ...

Jeszcze raz przepraszam w koncu czlowiek nie jest doskonaly ......