Bulterier Forum

Witam

Chciałbym się do Was zwrócić o pomoc, ponieważ w dniu wczorajszym moja sunia ("Daisy" zachowała się w sposób agresywny wobec mojego synka (5 miesięczne dziecko). Od paru dni staram się coraz częściej wpuszczać psa do pomieszczenia w którym przebywa syn (oczywiście wszystko pod nadzorem) bo obawiałem się, że nie dopuszczenie tych kontaktów odbije się bardzo negatywnie na ich późniejszych relacjach. Wszystko było ok - sunia delikatnie lizała syna po rączkach, co prawda nie podobało mi się to że miała podkulony ogonek przez cały czas kontaktu...ale generalnie zachowała się OK.

Po paru minutach przenieśliśmy syna na leżaczek w którym miał powoli przygotowywać się do popołudniowego snu, piesek cały czas leżał obok leżaczka i mimo tego że syn tuptał nóżkami nad głową psa, ta nie reagowała. Po jakimś krótkim czasie, położyła łapę na jego nodze (wstała oczywiście na co nie pozwoliłem z uwagi że to naprawdę dominujący piesek i chyba tylko ja częściowo nad nią posiadam jakąś kontrolę. Po ok. minucie syn zaczął bawić się smoczkiem i coś tam gęgać (ale nie zauważyłem żeby wykonał w tym czasie jakiś nerwowy ruch czy cokolwiek co mogło poddenerwować psa, wzbudzić jego niepokój) i pies nagle tak jakby warknął i wskoczył na leżaczek (wyglądało to na próbę ataku)...

Jestem załamany. Opcja sterylizacji odpada bo może tylko nasilić problem. Pod koniec ubiegłego roku mieliśmy specjalistę w domu, który pokazywał żonie jak ma z sunią postępować z uwagi na to że jest całkowicie ignorowana przez psa. Do tego dochodzi : skakanie na wszystkich których już poznała, szczekanie na nowych gości (to wszystko jestem w stanie przeżyć), ciągnięcie na spacerach, gonienie własnego ogona (teraz rzadziej ale się zdarza), próby uprawiania sexu z moją nogą (także w tej chwili to już ma miejsce sporadyczniej...ale jednak)...Generalnie pies zdominował

Tutaj pozwolę sobie zaznaczyć, iż nie jest to pierwszy piesek tej rasy jakiego mam w domu. Wcześniej miałem Bullika i Staffa.

Piesek (wydaje mi się) stał się bardziej agresywny od czasu jak kupiłem dla pieska obrożę Gentle leader. Zauważyłem, że zdarza jej się warknąć na ludzi przechodzących obok, przestała lubić psie towarzystwo...

To wszystko może być zbiegiem okoliczności tym bardziej, że to dalej bardzo młody pies.

Od czasu tej nie udanej próby ataku, wprowadzam psa do pomieszczenia gdzie jest dziecko tylko na smyczy...boję się ryzyka...boję się także o to, że pies zaatakuje a ja nie będę miał wyboru...będę się musiał pozbyć mojej ukochanej suni POMOCY

Dlaczego uważasz że sterylizacja nasili problem ??

czytałem dzisiaj troszkę o sterylizacji suczek, bardzo dużo materiałów wskazywało na to, że przy dominującej suce sterylizacja może tylko nasilić problem.

To była jedna z pierwszych myśli jakie mi przyszły do głowy, żeby ją wysterylizować (miałem wiele razy kontakt z psami po sterylizacji i faktycznie psy były znacznie łagodniejsze).

Co Wy na ten temat myślicie, na pewno macie większe doświadczenie ode mnie

Mam wrażenie, że sucz jest kompletnie rozpuszczona.W jej zachowaniu wyczuwam kompletny brak konsekwencji ze strony włacicieli.
Mam sukę wysterylizowaną i nie zau3ważyłąm żadnych objawów negatywnych. Nawet jest lepiej. Tekla jest niestabilna psychicznie, taką ją wzieliśmy w wieku 20 miesięcy. Ale jest absolutnie posłuszna (pomijam objawy "głuchniecia).
Moje dzieci i psy poznawały się natychmiast po przyniesieniu dziecka ze szpitala, oczywiscie pod konttrolą. Teraz Twoje dziecko jest nieznanym obiektem zakazanym i poznawanie potrwa dłużej. A maluch może niechcący wykonać gest przykry dla psa. Moje córka uwielbiała wpychać psu palec do nosa właśnie jako kilkumiesięczne niemowle. A pies nawet się nie odsuwał. Zamierał w bezruchu, bo wiedział, że to szczenie. A Twoja sucz jest jeszcze niedojrzała psychicznie i w trudnym wieku. Poczytaj wątki o kłopotach z psami w podobnym wieku, znajdziesz je w tym dziale.

U mnie jest tak że sucz przed cieczką dostaje jakiejś dziwnej głupawki i robi dokładnie to samo, a po cieczce przechodzi i nawet nie chce się jej ze swojego "wyrka" ruszać, nie wiem czy sterylka coś da, może tak, ja się przyzwyczaiłam to tych jej humorków i wiem kiedy i jak zareaguje a ma już 6 lat

ja nic nie mówię , wszystko da się przeżyć poza agresją do dzieci (w ogóle innych ludzi)....tego niestety zaakceptować nie mogę.

Poczytam do końca dział i pewnie zwrócę się do Was z konkretnymi pytaniami....

Co nie zmienia faktu że troszkę pecha mam do Bulli ... poprzedni (zdechł w tym roku )był jak anioł....grzeczny, niestety strasznie chorował (błękitny skarb).
Obecna sunia jest bez papierów, kupiona w takim miejscu, że normalnie najchętniej nasłałbym tam jakąś kontrolę, ale nie miałem serca jej tam samej zostawiać.... no i mam diabełka

Kwestia pochodzenia suni, niepokojąca, ale ten temat zostawmy. Suczka jest straszliwie rozpuszczona, a Twoje podejście do niej po prostu złe, złe nie tylko dla domowników czy gości, złe również dla niej samej. Nie załatwisz jednego problemu (agresywne zachowanie), lekceważąc całą resztę, absolutnie nie możesz podchodzić do sprawy w taki sposób. Tolerowanie skakania na gości, szczekania na nowych ludzi w otoczeniu, ciągnięcie na spacerach, kopulowanie na twojej nodze, ignorowanie własnej pani w przypadku całkowicie zrównoważonego, zdrowego bulika może się naprawdę źle skończyć. W przypadku psa, który jak sam twierdzisz przejawia skłonności do dominacji, czy po prostu "wchodzenia na głowę" domownikom, który najprawdopodobniej miał całkowicie zaniedbaną socjalizację, oraz posiada pule całkowicie tajemniczych genów, może się skończyć tragicznie. Twoja sunia (jak zresztą każdy pies) potrzebuje zasad, nie chwilowo, wtedy kiedy potrzebujesz żeby coś zrobiła, tylko zawsze, ona naprawdę potrzebuje jasnych, czytelnych i niezmiennych (na razie) reguł. Jej świat musi być dla niej prosty i przewidywalny, ponieważ jej zachowanie w stosunku do dziecka wskazuje na to, że nie jest to typ wyluzowanego bula, który łatwo toleruje zmiany w swoim otoczeniu. Po pierwsze zadbajcie o to, żeby dziecko się jej tylko dobrze kojarzyło, np. kilka krótkich spacerów na smyczy w ciągu dnia i jeden długi z psem i dzieckiem, koniecznie z poświęceniem psu należytej uwagi (bieganie za piłką, przeciąganie), zabawa z psem w obecności dziecka i tylko wtedy i jak najczęstszy kontakt. A poza tym obowiązkowy trening posłuszeństwa, codziennie chociaż kilkanaście minut, lepiej często i krótko niż raz na tydzień godzina. Bule się szybko nudzą, nie lubią piłowania w kółko tych samych komend. Nie wiem jak jest u Was z miejscami dostępnymi dla psa, ale jeżeli włazi gdzie jej się podoba, bez ograniczeń, to ustalcie chociaż jedno miejsce (np. fotel) gdzie psu wchodzić nie wolno nigdy, egzekwujcie to. Twoja żona nie może być przez psa lekceważona, niech tylko Ona ma dostęp do czegoś na czym psu zależy, np jedzenie, niech karmi psa z ręki (jeżeli ma czas, przy malutkim dziecku to najlepiej tylko za pracę, niech to będzie chociaż głupie "siad", nic za darmo) trochę się rozpisałam, a nie ma tu nawet jednej dziesiątej tego co należałoby z sunią robić, pytaj, postaram się pomóc, też mam w domu dość problematyczną sukę i naprawdę prawie wszystko można przepracować Powodzenia

Skąd jesteś, z jakiej miejscowości?

Przez net nie da się wyprostować psa. Ktoś, kto rozumie psią psychikę powinien w Twoim domu psa obejrzeć, wyjasnić Wam co należy robić i jak. Przede wszystkim to nie dominacja: skakanie na wszystkie poznane osoby to wyraz 'pozytywnych' emocji, wynikający z braku nauczenia psa innych metod postępowania; to samo w kontekście szczekania na gości; ciągnięcie na spacerach wynika z nienauczenia psa kulturalnego chodzenia na smyczy; gonienie własnego ogona - to problem emocjonalny, trzeba odnaleźć jego przyczynę; próby seksu z nogą nie wynikają z dominacji również.

Zaś warczenie na dziecko przy nieznanym dźwięku może mieć podłoże instynktu drapieżcy lub również wynikać z nienauczenia psa jak zachowywać się przy dziecku, zwłaszcza, że jak piszesz wpuszczasz ją od kilku dni do pomieszczenia, gdzie przebywa syn, co oznacza, że przez kilka miesięcy pies nie miał kontaktu z dzieckiem = brak kontaktu z dzieckiem po jego przybyciu do domu (nadzorowanego kontaktu) to doskonały sposób na powstanie problemu.
Gentle leader nie jest przyczyną powstania agresji - to tylko narzędzie, być może niewłaściwie używane.

Także podsumowując, to nie dominacja, a raczej brak zrozumienia potrzeb psa, metod nauczenia psa nowych, akceptowalnych zachowań (podstawy treningu). Poszukaj fachowej pomocy w swojej okolicy, tylko nie u kogoś, kto będzie wszystko sprowadzał do 'dominacji'.