Bulterier Forum

z atisem od małdo chodzilam do tadycyjnego przedszkola dla szczeniaków i planowałam tam wrocic na PT ale natrafilam na szkolenie Obedience i powiem wam ze po dwóch spotkaniac jestem zauroczona. Metody i podejscie dziewczyn prowadzacych jest super, a co najlepsze mialy pod swoimi skrzydłami bula ktory teraz startuje w agility. stosuja klikiery maja zupelnie inne podejscie do uczenia psów niz to na ktorym byłam. Powiedzialy mi jedno- nie chodzi w szkoleniu o to zeby pies zrobil co mu karzesz mimo ze sam tego nie chce tylkozeby chcial cos zrobic dla ciebie i sie z tego cieszyl ze zrobil ci przyjemnosc. I uwazam ze to super podejscie.

pare słow o obedience
*

Co to jest Obedience

Co to jest obedience? To metoda szkolenia psa oparta na więzi psa z przewodnikiem, na wzajemnym kontakcie i współpracy. Pies musi okazywać równie dużo spontaniczności i przyjemności z wykonywania ćwiczeń, co my, trwając w przekonaniu, ze najwspanialszą rzeczą dla niego, jest sprawianie nam przyjemności. Pies, który znajduje w szkoleniu przyjemność będzie się uczył znacznie szybciej i będzie pracował cały czas w kontakcie z nami.

Kilka reguł:
Szkolenie prowadzimy 'małymi kroczkami', używając zawsze tych samych komend dla tych samych ćwiczeń.
Zawsze planujemy trening. Ustalamy, co chcemy osiągnąć, jak i dlaczego.
ZAWSZE nagradzamy pożądane zachowanie ignorując niepożądane
ZAWSZE zachowujemy spokój
W fazie nauki pracujemy zawsze na tym samym terenie. W różnych miejscach przy doskonaleniu ćwiczeń, żeby uniknąć monotonii powtarzania tego samego.
Musimy poznać możliwości fizyczne i psychiczne naszego psa, żeby dostosować trening do jego poziomu. Posługując się zupełnie innym językiem niż my, pies często sprawia wrażenie, że zrozumiał więcej, niż w istocie. Musimy być pewni, że zrozumiał naszą komendę.
Być przewodnikiem w pełnym sensie tego słowa - podejmować inicjatywę, określać limity. Pies musi czuć respekt, ale przede wszystkim mieć zaufanie.
Stwarzać wrażenie, że jest bardzo ważny. Być uważnym na jego zachowanie.
Nad prędkością pracujemy przy pomocy piłeczki, nad precyzją wykonania ćwiczeń - smakołykami.

Trening:
Rozpoczynać szkolenie w spokoju, w rozluźnionej, przyjacielskiej atmosferze.
Wydawać polecenia jasne, proste i zrozumiałe dla psa.
Kontrolować, czy polecenie jest dla psa zrozumiałe.
Ułatwiać psu zrozumienie komend poprzez mowę gestów, postawy i zachowań.
Chwaląc psa używać zawsze tego samego słowa, pierwszego, którego się pies nauczył.
Każdy seans rozpoczynać przez słowo, które będzie dla psa znaczyło 'uważaj, zaraz będziemy pracować, będę chcieć coś od ciebie' i kończyć innym, które będzie dla niego znaczyło rozluźnienie i odwrócenie uwagi (odpowiednik wojskowego baczność i spocznij)
Nigdy nie kończyć treningu na porażce.
Nigdy nie powtarzać ćwiczenia, które zostało doskonale wykonane, następne może być wykonane już tylko gorzej.
Każdy seans musi być bardzo krótki: 3 ćwiczenia max. Konieczność koncentracji jest dla psa bardzo męcząca.
Pamiętać, że źle wykonane ćwiczenie to nie jest błąd psa tylko nasz.
Nie zapominać, ze Obedience ma być dla psa przyjemnością, a nie odrabianiem pańszczyzny.
Gdy uważamy, ze pies zna ćwiczenie, trenujemy jeszcze 2-3 miesiące, żeby je utrwalić.
Nie wykonywać wszystkich programowych ćwiczeń.
Dzielić ćwiczenia na bardzo małe kawałki i te nagradzać.
a tu link z szerszymi informacjami
http://www.obediencepoznan.za.pl/ARTYKU ... 0Obedience

chyba mówisz o szkole na Szopena? Niestety nie mają oni uprawnień ZK.

Nie rozumiem jednego jak można mówić o metodzie 'Obedience' skoro to po prostu posłuszeństwo czy nie można powiedzieć 'trening metodami pozytywnymi"

Z paroma rzeczami zupelnie się nie zgadzam, nie wiem skąd taka teoria:
'nie powtarzaj ćwiczenia doskonale wykonanego'
'seans krótki, 3 ćwiczenia max' - to jest zalezne od psa,chyba to pod przeciętnego bulka pisali mam okazję obserwowac ostatnio np. owczarka szetlandzkiego, on pożada nauki i kontaktu z czlowiekiem, tak krótkie seanse to byłaby dla niego zbrodnia, szkoda, że jego właściciel tego nie zauważa...długość seansu zależy od osobnika.

Konkludując: trening pozytywnymi metodami zdecydowanie tak, niezależnie od nazwy. Ale jak już wielokrotnie mialem okazję się przekonac sama marchewka nie wystarcza.

Byc może chodzi o to aby nauka była czymś pośrednim i jakby ubocznym.
Może trwac dłużej ale może też być skuteczniejsza, trwalsza...??? no i nigdy nie przekroczy formy zabawy (nie zmęczymy psa)
Mi się podoba !:)

wydaje mi sie grzechu ze szukasz dziury w całym, mi osobiscie podoba sie ta metoda bo chodzi w niej o to zeby pies chcial zrobic to co od niego wymagasz i cieszyl sie z tego ze zrobil ci przyjemnosc a nie na zasadzie kolczatka , mus i jak nie zrobisz to bedzie zle. Bo i tak kiedys karty sie odwroca i pies nie posłucha. szkolenie ma na celu zeby pies zrozumial ze to o co go prosilmy moze zrobic i wtedy bedzie nagroda w ostaci zabawy z pilka i wtedy jest super. a jak zrobic nie chce to jego sprawa nie bedzie zabawy, przysmaku a tylko zlekcwazenie przez pana. Jest to długa praca z psem,ale uczy psa zaufania do wlasciciela ,buduje wiezi przyjacielskie a nie ja tu jestem panem a ty musisz mnie słuchac. PIes i własciciel powinni byc przyjaciolmi, ufac sobie i byc na rowni, bo jak zdobedziesz zaufanie bulteriera to juz na zawsze a jak bedzie robil cos z przymusu to moze obrocic sie przeciwko tobie. Nie długo uczestnicze w tym kursie ale zdazylam sie wiele nauczyc i podoba mi sie delikatnosc tego szkolenia. Szczegolnie jesli chodzi o bula to jest wazne, pies musi chciec z toba wspołpracowac, a nie tylko udawac, mechanicznie robic co mu karze.
Masz prawo miec wlasne zdanie i szanuje to ale swojego nie zmienie. Za pierwszym razem mialam mieszane uczucia co do tego sposobu nauki,ale juz za drugim widzialam ze To własnie Atis ma z tego frajde, bo uczac sie bawimy. jest pileczka i inne fajne nagrody. Widze juz w tej chwili efekty i nie zamierzam tego zaprzepascic. I nie ma dla mnie znaczenia czy sa zrzeszone czy nie. sam mowiles ze papier nie ma znaczenia, jesli ma to pomoc w stworzeniu relacji z psem takiej o ktorej np.pisza w ksiazce "zapomniany jezyk psów" to zrobie wszystko zeby tak bylło, nawet jesli ktos sie z tym niezgadza

poza tym to sa ogolne wiadomosci ze strony ktora podałam,bo i tak kazdy pies traktowany jest indywidualnie. najpierw jest sesja zapoznawcza podczas ktorj dziewczyny patrza jaki pies sie zachowuje, jakie sa relacje z wlascicielem co umie a potem daja wskazowki. kazdy pies ma swoj własny program i szybkosc nauki,Uwazam ze to dobry sposob

To nie sa moje stwierdzenia o ktorych piszesz tylko ze strony do ktorej podany jest link pod materialem. To jest tylko ogolny opis a cala wiekszosc jest na stronie. Dla ułatwienia czytajacego wkleilam ten materiał. Wiec to nie sa moje słowa. Fazy nauki itp. -to nie ja to wymyslilam tylko ktos kto sie tym zajmuje prowadzac firme szkoleniowa

Wiem niezwyciężona Ja nie atakuję tylko komentuję zamieszczony tekst i określilam Cię jako autorkę posta, a nie owego tekstu To tylko mój głos w dyskusji.

teraz grzechu zrozumialam o co ci chodzi.Ty mowisz cały czas o typowym szkoleniu obedience ,dla mnie nie ma znaczenia jak to sie nazywa , wazne jest dla mnie to ze z psem nie musze pracowac siłowo,kolczatka i te sprawy. ały czas mowimy o podobnych rzeczach.Kazdy ma jakies doswiadczenia lub chce je zdobyc w temacie szkolen i mysle ze niewarto do tego zrazac. z moich obserwacji jednak wynika,ze metoda dzialania pozytywnymi bodzcami jest w stosunku do mojego psa najbardziej odpowiednia.I nie mowimy tu o owczarkach, z ktorymi dobrze sie pracuje tradycyjnymi metodami ale o bulach,ktore wiedz a o oslim uporze wiecej niz niektore rasy. I tylko o to mi chodzi.
Co do literatury kazda ksiazka zawiera niedoskonałosci, ale w tej konkretnej podoba mi sie to ze nie ma suchych faktow,ze kobieta potrafila opisac swoje błedy dzieki czemu mozna sie na nich uczyc.i Uwazam ze jest warta przeczytania