jakie szkolenia dla bulpupila?

[Żmija]

Każda książka jest z jakichś powodów warta przeczytania, w "Zapomnianym języku psow w praktyce" autorka stara się wpierać, że uleczyła fobię psa, dotyczącą wody bo fobia to w istocie problemy z dominacją... W ogóle cuda czyni w piętnaście minut. Tłumaczenie wszystkiego dominacją naprawdę nie ma sensu. Lepiej przyrzeć się jak sie psy uczą, jak określone dzialania wzmacniamy, a jak wygaszamy, a nie ciągnięcie na smyczy zwalać na dominację.
Za to polecam: " Sygnaly uspokajające" dla każdego właściciela psów, a dla trochę zaawansowanych w szkoleniu książkę Inki Sjosten o obiedence. Oczywiście tradycyjnie stronę klikerową

A jako, że każdy pies ma nos, wszystkich zachęcam do tropienia ze swoimi psiakami, o czym pisałam juz na niebieskim forum. I tu nieoceniona książka B. Górnego o tropieniu użytkowym. Dla nas na chwilę użytkowe poszlo w odstawkę, robimy chwilowo ślad na posłuszeństwo. Ale do tropienia użytkowego też wrócimy, pewnie porządnie na najbliższym wyjeżdzie na Roztocze.

[JonSnow]

No widzisz Aska, ja nie mam nic przeciwko szkoleniu metodami pozytwnymi - sam to robię, chodziło mi tylko o nazywanie czegoś w sposób odkrywczy ' Obedience' - ale tutaj prosze się nie obrazić, to nie jest atak na nikgo, to chwyt marketingowy, bo przecież dobra nazwa oznacza dobrą sprzedaż. A sprzedaż umiejętności treningowych to nic zdrożnego. Powietrzem i trawą człowiek nie wyżyje.

A ja uważam, że na naszym rynku prawie nie ma książek, ktore mówią o najnowszych informacjach dotyczących psychiki psa. Za to dużo jest książek, w kórych mowa jest o Dominacji, Hierarchii i to bardzo zaciemnia prawdziwy obraz, czym jest pies. Szkoda, bo na Zachodzie książek w tym temacie jest mnóstwo, jest tylko problem z filtrowaniem informacji.

[Żmija]

Zdecydowanie przygotowanie do zawodów obedience jest podobne do przygotowania do zwykłych egzaminów PT. (szczególnie w ""zachęcajacej" klasie 0) Różnice są w niektorych ćwiczeniach jak również w sposobach ich wykonania. Np. rozpoznawanie przedmiotów jest trochę inne w IPO i OB. Dla mnie osobiście najbardziej ciekawe jest IPO- taki trójpak - posluszeństwo, tropienie i obrona. Ale na IPO trzeba mieć dużo czasu, wiedzy, dobrych trenerów a dla sportowców IPO: kasy. Poza tym tropienie na IPO ma się nijak do naturalnego tropienia psa. Ostatnio podstawy wiedzy o IPO zdobywam na forum www.psysportowe.pl.- dużo, dużo ciekawych tłumaczeń.
Jestem przekonana, że poziom 0 w obedience jest dla każdego, mozna samamu z powodzeniem przygotować do nich psa. Zresztą taki jest jego cel - popularyzacja pracy z psem. Przy czym na zawodach OB. też występują psy robione tylko siłowo. Zwykle łatwo je rozpoznać...

P.S. On-ki, czy laby, razem z którymi ćwiczymy w jednej ze szkółek zasadniczo uczone są na łup, a jak z jakichś powodów zaklada im sie kolce, to bardzo dokładnie uczy sie wlaścicileli kolców używać. Niemniej nie jest podstawowa metoda i stosuje się ją tylko u twardych psów, które po awersji błyskawicznie resetuja się na zabawkę.
W drugiej naszej szkole, gdzie są psy różnych ras, propaguje się tylko metody pozytywne. Treserka jest klikerowcem i sama ma m.in. delikatną sukę aussie, pieknie pracujacą i na swoim przykładzie pokazuje, że szkoląc klikerem od poczatku do końca można mieć niesamowite efekty.

Co do książek.... tragedia na rynku. Naprawdę możemy się cieszyć, że JonSnow z dobroci serca dzieli się z nami informacjami, ktore posiada, bo w Polsce źródeł ze świecą szukać. Czy ktoś czytał niedawno wydane przez Galaktykę "Agresja u psów" i "Pies, który kochał za mocno"? Czekam na recenzje.

[JonSnow]

[Żmija]

[usiak_dw]

[JonSnow]

[Żmija]