Bulterier Forum

witam wszystkich, kocham zwierzęta, w tym psy. W bulterierach zakochałam się kilka lat temu na śmierć i życie. Niedawno zmarł mój ukochany przyjaciel 8-letni pies rasy doberman, bardzo mi brakuje towarzystwa psa tej szczególnej przyjaźni jaka może być tylko między psem a człowiekiem. Dużo czytałam o bulach ale to tylko teoria. Ogólnie wszystko co jest napisane o bulach to jakie są cudowne radosne i z poczuciem humoru, ale (!) równie dużo wszędzie jest ostrzeżeń o zachowaniach i zapędach do dominacji. I TU MOJA PROŚBA DO POSIADACZY BULIKÓW: jak to wygdląda u Was? czy problem z agresją tej konkretnej rasy psów jest aż tak poważny, czy w zasadzie KAŻDY JEDEN bull ma od czasu do czasu zachowania typu: "i kto tu rządzi?", no i jescze jedno pytanie: czy rzeczywiści przy tej konkretnej rasie zachowania dominacyjne są częstsze i jak trudno jest to zwalczać? Proszę o info i pozdrawiam wszystkich szczęśliwców którzy mają psy świnki za przyjaciół

Bullterrier to na pewno pies całkowicie odmienny temperamentem od dobka (wiem coś o tym bo z obiema rasami miałem sporo do czynienia),ale naprawdę, jeżeli wychowasz go konsekwentnie,acz z odpowiednią dozą uczucia (bo to niezbędne ) to nie ma powodu do przesadnych obaw.
Bull to inteligencja, siła, niesamowita energia i oczywiście bardzo silny charakter ale do tego jest z natury serdeczny do ludzi,pomijam jakieś szczególne przypadki.
Na pewno ta rasa jest wyjątkowo demonizowana.
Bull zawsze będzie trochę przekorny,będzie próbował wejść na głowę, jest psem wymagającym , nie jest to psiak dla każdego ale nie traktowany agresywnie, nie uczony takich zachowań ale stanowczo i cierpliwie prowadzony,socjalizowany z ludzmi nie powinnien sprawiać kłopotów.
Radzę dużo kontaktów z bullkami przed kupnem szczeniaka

zgadzam sie z powyzszym

dzieki za rady, pozdrawiam

Też miałam dobermana ale przez 7 lat po 2 latach przerwy bez psiaka zdecydowałam się na zakup właśnie małej bullinki
To co czytałam wcześniej o bulach przed zakupem trochę tylko odzwierciedla prawdę ... co bul to inny bul...
Właśnie ze względu na dominację tym razem wybrałam sukę aby była bardziej uległa i spokojniejsza niż pies.
Doberman którego miałam był dominującym samcem, upodobał sobie tylko mnie i tylko mnie słuchał reszta rodziny była na dalszym planie.
Po przeczytaniu chyba kilku-set artykułów i postów o bullterierach, spodziewałam się psa pełnego energii, zabawnego, wiecznie uśmiechniętego, nachalnego jeżeli chodzi o kontakt z człowiekiem.... ale między tym czego się spodziewałam a tym co mam jest diametralna różnica .... początkowe przewidywania powinnam pomnożyć przez 100 ... po prostu mam psa z wzmożonym ADHD
Dobek był bardzo pojętny spokojny chętny do nauki i współpracy , Nellka jest uparta ( nie powiem że mało pojętna) jest kochaną indywidualistką , przynosi obciach na szkoleniu ... ze mną nie chce pracować stoi cały czas z miną a`la "co jest" a z trenerką wykonuje każde ćwiczenie chętnie i z pokorą a po przyjściu do domu zrobi dla mnie wszystko , bezbłędnie.
Z "opanowaniem" dobermana poradziłam sobie sama jednak w przypadku bulla postanowiłam skorzystać ze szkolenia i fachowej ręki - i jak na razie jestem zadowolona ze swojej decyzji.
Nie da się ukryć w bullteriera muszę włożyć około 3-4 razy więcej pracy niż w innego psa. Ona robi to co jej się podoba a nie to co ja chcę - i najczęściej to ja idę na kompromis - szukam innego wyjścia z sytuacji aby zadowolić obie strony i nie stracić na tym.
Ale można by tak długooooooo wymieniać różnice ...
Raz bullterier ... zawsze bullterier ale na dobermanka też się znajdzie miejsce
Dobermana dostałam na 14 urodziny, przeszłam z nim trudny okres dojrzewania i buntu , pozostało zbyt wiele wspomnień i teraz z każdym dobkiem na ulicy pojawia się łezka w moim oczku .... do dobka muszę jeszcze dojrzeć.

Nie ma co ukrywać, że doberman jest o wiele łatwiejszy w prowadzeniu, szybciej sie uczy niż nierozćwiczony bulek.(bo jak jest rozćwiczony, to nie ma różnicy). Problemy w wychowaniumogą wysąpić w innych punktach. Dominacją to ja bym się nie przejmowała, skupiłabym się za to na mocnej motywacji stwora i przekonaniu go, ze droga do wszelkich pożądanych zasobów prowadzi przez właściciela.

czesc my mamy bullika od 2 miesiecy i jak na razie nie ma problemów. ani razu nie pokazal ze ''on tu rzadzi''oczywiscie jest uparty jak osial i z ta cierpliwoscia to nie przesada ale konsekwentnie powtarzane ''fe'' szybko daje efekty. nasz uwielbia przytulanki i spanie'' na nas'' dosłownie, duzo wyglupiania i spacerow. wiec tylko kochac,kochac,kochac taka swinke a wszystko bedzie ok. pozdrawiamy

bardzo, bardzo dziekuję Wam wszystkim za rady a szczególnie MADZIULCE. Jednak przeczytanie nawet setki książek o bulach to nie to co żywe świadectwo dane przez właścicieli, mieszkam z rodzicami i choć jestem strasznie napalona na bula (chcę mieć psa ale powiedzałam sobie że tylko i wyłącznie bull) to dzięki waszym radom jeszcze się z tym wstrzymam, bo widze że bull to powazna sprawa . Mnie wcale nie przeszkadza że pies jest upary, nie chcę mieć żołnierza co spełnia rozkazy, marzę o małym rozbójniku co mnie rozsmieszy i rozrusza. Ale moi rodzice chyba by tego nie zrozumieli ( mam 27 lat ale mieszkam z nimi tak się ułożyło) mamy mieszkanie po remoncie no i wiecie... a kanapa (nowa) z pewnością uległa by destrukcji. No cóż ja pracuję 8 h i to chyba nie najlepszy moment na psa co potrzebuje tak wiele uwagi. mam nadzieje że jak zmienię pracę (mam plany być nauczycielką a wiadomo że oni się nie przepracowują to dopiero wtedy kupię bula. Dzięki za pomoc w podjęciu decyzji. Trochę dla mnie smutnej bo czeka mnie wiele smutnych miesięcy ( z moim dobkiem codziennie co najmniej 1,5 h spaceru po lesie) ale lepiej dla mieszkania no i przede wszystkim dla psa, pozdrawiam

zaden pies cie tak nie bedzie rozsmieszal jak Bullik. To gwarantuje

Bunia chyba każdy pies to poważna sprawa. ja dotychczas miałam rotwilleira i podobnie jak u Madziulki pies przezył ze mną okres buntu i naporu:) kupiłam go zaraz po skończeniu podstawówki za pierwsze zarobione pieniądze (2 miesiące orki żeby sprawić sobie prezent na 8 lat). Mama jak zobaczyła 2,5 miesięczengo malca płakała i pytała czy on już jest duży (na początku nie za bardzo go chciała co psiak chyba wyczuł bo w ciągu 3 miesięcy zjadł jej torbę, skarpety i wygryzł pięte w bucie). Teraz jednak zdecydowalam sie na bulka (palnowany na wrzesien) i tak jak ty wsysam wrecz wszystkie posty i ksiazki jakie dorwe. chyba mam stresa hehe:) znowu zostac psia mama:) no i jeszcze ze stworzenie bedzie z pewnościa charkterne. z moim Dżodżo było bosko..to był taki mądry przytulak i cieplak, a tu sie szykuje bulowa bomba wodorowa:) trzymaj za mnie kcuki

Powiem Wam krótko - Bul jest jak dobry SUV; kto raz spróbuje, nie chce innego. Uwielbiam moje suńki i kocham je z całego serca, jeśli wyjeżdżam z domu, to już za bramą tęsknię za nimi i nie mogę się doczekać powrotu. Telefonuję kilkanaście razy dziennie do domu z pytaniem:"co robią suczki?" Dopiero później "co w domu?" I, wierzcie lub nie, one to czują, doskonale wiedzą, ile dla mnie znaczą. I potrafią to okazać. Bule są wyjątkowo komunikatywne, bardzo czytelnie okazują uczucia i inne stany emocjonalne. I....są bardzo "ludzkie"- potrafią być zazdrosne, obrażone, uparte, niesforne, nieposłuszne, leniwe, są zapamiętałe w zabawie i bardzo uczuciowe. Ten idiotyczny mit bula-zabójcy, pasuje do nich jak kwiatek do kożucha. No, chyba że ktoś zrobi z niego bandziora; ale to dotyczy także innych ras.