Bulterier Forum

Trzynaście lat temu trafił do nas do Katowic szczeniak z bytomskiej hodowli. Był naszym pierwszym psem, zawsze wesoły, wdzięcznie prosił o smakołyki i został dla nas Prosiaczkiem:) Wiernie towarzyszył nam w domu i w podróżach. Zawdzięczamy mu mnóstwo wakacyjnych przygód i zawarcie nowych znajomości. Po 11 latach zdiagnozowano Prosiakowi powiększone serce i do końca brał lekarstwa. Odszedł bez bólu na atak serca o 9 rano w w amerykańskie Święto Dziękczynienia (listopad 2009).
Dziękujemy hodowcom za wspaniałego psa.
Prośku, zawsze będziemy pamiętać o Tobie...

strasznie mi przykro...

BARDZO MI PRZYKRO - trzymaj się

[*][*][*]

no i następny weteran....[*]

piekny wiek [*]

Bardzo nam smutno, że Prosiaczka już nie ma

Parę lat wstecz. W drodze na łączkę pod lasem podeszły do nas dzieciaki i pytają: plosę pani, cy ten piesek jest tej samej lasy co plosiak Zbaraniałam Pytam: jaki plosiak
No wie pani, taki biały piesek, ma na imię Plosiak. Wyglada tak samo jak pani piesek tylko nie jest w paski.
Wtedy po raz pierwszy dowiedziałam się jak ma na imię nasz biały sąsiad.
['] dla Prosiaczka

[*]

Wet za wet, następna opowieść jest taka:
Prosiak znany był osiedlowej dzieciarni. Wesoły, zabawowy, i pozwalałem go głaskać.
Prowadzę Prośka w lipcu na spacer, a naprzeciwko pojawia się dwóch chłopców: miejscowy i przyjezdny gość wakacyjny.
Przyjezdny-wskazując palcem: Popatrz jaki dziwny pies, jaki prosiak!
Miejscowy - patrząc z politowaniem na kumpla: Bo to jest Prosiak!!!

Dzięki za wpisy!